على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3268
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
مرگ ماهى : ماهى زهره . و مرگ موش : سم الفار . مرگ ( morg ) ا . پ . يك نوع زكامى كه در اسب عارض گردد و از وى به انسان سرايت كند . مرگا مرگ ( marg - marg ) و مرگا مرگى ( marg - marg ) ا . پ . طاعون و و با . و هر بيمارى كه عموميت حاصل كند و عام گردد . مرگا مرگىزدگى ( marg - ) ( margi - zadagi ) ا . پ . گرفتار شدگى بناخوشى عام و و با و طاعون و جز آن . مرگا مرگىزده ( marg - ) ( margi - zade ) ص پ . مبتلاى بناخوشى و با و طاعون و بيمارى عام . مرگا مرگىناك ( marg - ) ( margi - n k ) ص . پ . ناخوشى وبائى و عام . مرگپيچ ( marg - pic ) ياى مجهول . ا . پ . نوعى از پيچ دستار بهادران كه يك پيچ از دستار را تاب داده حلقهوار به طرف گوش و گردن آويزند و آن را بدين جهت مرك پيچ مىگويند كه دارندهء آن بواسطهء شجاعت خود را گرفتار مرك مىداند . مرگو ( margu ) ا . پ . گنجشك . مرم ( maram ) ا . پ . مرهم . مرم ( moremm ) ص . ع . خاموش . و مايل ببازى . و ناقة مرم : ماده شتر فربه كه استخوانش داراى مغز باشد . و يا در استخوانش كمى مغز باشد . مرماة ( merm t ) ا . ع . تير خرد و سست . و تيرى كه بدان تيراندازى آموزند . و پيكان گرد . مرماة ( merm t ) و ( marm t ) ا . ع . پايچهء ستور و سم شكافته . و تندى كه ميانهء دو ظلف ستور است . مرمات ( merm t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تير پيكان گردى كه بدان تيراندازى آموزد . مرمأت الاخبار ( moramma ' tol ) ( axb r ) ا . ع . خبرهاى باطل و دروغ . مرمات ( moremm t ) ا . ع . بلاها . ج : مرمة . مرمار ( marm r ) ا . ع . انار آبدار . مرمار ( marm r ) و مرمارة ( marm rat ) ا . ع . دختر نرم و نازك بدن جنبان از نشاط . مرماش ( merm c ) ا . ع . زن آراينده چشم . و زنى كه هنگام نگاه چشم خود را بسيار جنباند . مرمة ( marammat ) م . ع . رمه رما و مرمة ر . رم . مرمة ( marammat ) و ( merammat ) ا . ع . لب گاو و هر حيوان سم شكافته . مرمت ( marammat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تعمير و اصلاح هر چيز خلل يافته . مرمتخواه ( marammat - x ) واو معدوله ص . پ . محتاج به تعمير و اصلاح . مرمتطلب ( marammat - talab ) ص . پ . محتاج باصلاح و تعمير . مرمتى ( marammati ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب به مرمت و احتياج به تعمير و اصلاح . مرمثة ( mormesat ) ص . ع . ارض مرمثة : زمينى كه گياه رمث روياند . مرمد ( morammad ) ا . ع . خاكستر آلود . و بريان كردهء در خاكستر گرم . مرمد ( mormadd ) ص . ع . رجل مرمد : مرد گرفتار بيمارى چشم . مرمدة ( mormaddat ) ص . ع . عين مرمدة : چشم رمد زده . مرمر ( marmar ) ا . پ . يك نوع سنك آهگى بسيار سختى كه به خوبى مىتوان آن را هموار كرده جلا داد و در بناها و صنايع آن را براى زينت به كار مىبرند . و هر چيز نازك و لطيف و نرم و لرزان . و قسمى از پارچهء سفيد اعلا . مرمر ( marmar ) ا . ع . يك نوع سنك بسيار سختى . و نوعى از چادر زنان . و انار بسيار آب بىپيه . و هر چيز نازك و نرم و لرزان . مرمرة ( marmarat ) ا . ع . باران بسيار . مرمرة ( marmarat ) م . ع . مرمر الرجل مرمرة : خشم گرفت آن مرد . و مرمر الماء : روان كرد آب را بر روى زمين . مرمريت ( marmarit ) ا . ع . بلا و سختى . مرمريس ( marmaris ) ا . ع . بلا و سختى . و لغزان و تابان از هر چيزى . و گردن دراز و درشت . و زمينى كه هيچ نروياند . مرمس ( marmas ) ا . ع . گور و جاى گور . مرمش ( moarmmac ) ص . ع . رجل مرمش : مرد تباه چشم كه پلك وى به نشود . مرمض ( marmez ) ا . ع . جائى كه مرموض سازند . مرمعات ( moramma ' t ) ا . ع . خبرهاى باطل . يق : اتى فلان بمرمعات الاخبار . مرمعة ( moramma'at ) ا . ع . بيابان . مرمعل ( morama'ell ) ا . ع . ادرنفق مرمعلا اى امض راشدا يعنى راه راست پيرو تو باشد .